Ayaloglu

Elbet birgün ölürüz, birgün yıldızlar düşer
Çekiliriz hesaba kurulur, işte mahşer!

Merhum Babam’a
Kafiye tutmaz heceler
Seni yadederken
Gidişin…Bir solukta habersiz
Öyle sessiz dururken
Sana kurtuluş,
Bize keder oldu geceler.

Köşe kelimesi dilimize Farisiden girmiştir, aslı Acemcede guuşe sesiyle söylenirdi. Ancak Türk halkı kelimeleri manalarına göre seslendirmeyi sever. Guuşe, köşe’nin keskin dönemecini hiç belirtemeyen, adeta yuvarlak  sesli bir söz… Sesi ve manası hiç uyuşamıyor, bu nedenle halk dili onu köşe keskinliği içinde Türkçeleştirdi. Sonra bu kelime ile ilgi bir dil ve mana ailesi yarattı.

Az okuyan bir toplumuz.Kitap okuma alışkanlığımız çok düşük seviyede.Tatilde,otübüste,hastanede ve diğer boş vakitlerimizi de ya sohbet ederek,ya uyuyarak,yada TV izleyerek geçiriyoruz.Bunu da vakit geçirmek olarak görüyoruz.Yani vakit öldürme. Toplum olarak ilerlemek,huzurlu ve mutlu olmak istiyorsak sürekli kendimizi yenilemek,hayat boyu faydalı ve yaralı olan her şeyi okumak ve anlamak zorundayız.

                                                       Sahib’ine ithafen..
Söylesem ne değişir, sussam gönül razı değil
Bak! Bunları söylemek çok zoruma gidiyor.
Kahpelik bunun adı, bir özür kafi değil
Onu dahi etmedin o zoruma gidiyor.